The Monuments Men (George Cloony, 2014)

The-Monuments-Men-UK-Quad-Poster-1024x768

Beoordeling: 5

Vroeger keek ik er graag naar: films die van de oorlog een spel maken. De strategische zetten van The Longest Day, de heroiek van The great escape of de humor van Kelly’s heroes, allemaal goed te verteren. Maar tegenwoordig lijken ze wat verouderd. Nog steeds niets mis mee, maar dan moeten ze wel goed gemaakt worden. En juist daar laat The Monuments Men de nodige steken vallen.

Frank Stokes voert een onwaarschijnlijk maar historisch peloton van kunstminnende soldaten aan. Onder vaak hachelijke omstandigheden proberen zij kunstschatten uit de hele wereld te redden uit de handen van de Duitsers om ze terug te geven aan hun rechtmatige eigenaars.

52deaf7d010f3.image

Het basisidee is leuk, het gaat uit van historische feiten en stelt belangwekkende sociale en culturele thema’s aan de orde: wat is er gebeurd met grote kunstschatten, wie zijn de eigenaars en wat is de rol van kunst binnen grote politieke ontwikkelingen. Daarnaast maakt de film gebruik van een groot aantal vakmensen, zowel voor als achter de schermen. Je zou dan ook denken dat daar iets moois van te maken moet zijn.

Het ligt niet aan de techniek. Het camerawerk is geweldig, de montage prima en de historische aankleding wat mij betreft uitermate bevredigend. Daarnaast is het hoofdthema een van de leukste van de laatste jaren: bij de eindtitels fluit je het moeiteloos en geamuseerd mee. De score van Alexander Desplatt mag er ook op andere fronten zonder meer zijn: ik druk hier nog eens mijn bewondering voor deze componist uit: wat een vakman!

the-monuments-men-sortira-au-mois-de-mars

Bij de acteurs begint de schoen al meer te wringen. Grote namen die het vak echt wel verstaan laten het dit keer beschamend afweten. Ze brengen weinig diepte in de karakters en meer dan een lachje hier en een beginnend gevoel van sympathie daar weten ze nergens op te wekken. Vreemd. Want het ensemble mag er echt wel zijn en ik moet me toch sterk vergissen of hier was veel meer uit te halen geweest.

En dan is er nog het werkelijke probleem: het scenario. Er is geen plek voor rapport, de clichés stapelen zich op en zelfs intensieve scenes, zoals de dood van een teamlid of de ontdekking van kunstschatten, werken bedacht en ongeïnspireerd. Het einde waarin de vader van George Cloony zijn zoon op oude leeftijd speelt is zelfs ronduit genant.

Monuments-Men11

Ik wil niets afdoen aan de intenties van Cloony als regisseur. Hij liet de premiere uitstellen om effecten te verbeteren, zodat de film niet meer mee kon doen aan de oscaruitreikingen van dit jaar. Een tegendraadse zet. Daarnaast heeft hij in het verleden al laten zien dat hij ook in de regiestoel prima uit de voeten kan.

Maar met The Monuments Men levert hij geen goede film af. Dat is jammer. De boodschap verdient beter.

Advertisements